Këtë tetor, tri data lundrojnë në debatin europian të rajonit. Kryeministri i Malit të Zi, Milojko Spajiq, flet për 2028 si vit të anëtarësimit. Qeveria shqiptare e ka vendosur 2030-n si objektiv. Komisionerja Marta Kos tha se mbyllja e kapitullit 20 e afron Shqipërinë me ambicien për të mbyllur negociatat vitin e ardhshëm. Të tria janë ambicie politike, jo afate ligjore.
Procesi ka disa hallka që nuk varen nga qeveria kandidate: mbyllja e të gjithë kapitujve (Shqipëria ka mbyllur katër nga 33), nënshkrimi i traktatit të anëtarësimit dhe ratifikimi nga të gjitha shtetet anëtare. Çdo hallkë është një pikë e mundshme veto. Për më tepër, kapitujt mund të rihapen; “i mbyllur” është përkohësisht.
Rreziku i një date politike është se ajo e kthen reformën në performancë. Qeveria ka interes të numërojë kapituj të mbyllur; qytetari ka interes të shohë gjykata më të pavarura, media më të lira dhe më pak korrupsion. Këto nuk mbyllen me një konferencë në Bruksel.
Këshilla ime për lexuesin: ndiqeni procesin nga përmbajtja, jo nga data. Pyesni çfarë ka ndryshuar në realitet, jo sa kapituj janë mbyllur. Dhe kërkoni që qeveria ta ndajë me publikun raportin e vërtetë të progresit.
